اسناد هیئت - مردم از پرده نشین چه میگویند؟

جامعه - احیا: سریال پرده نشین در نظرگاه مردم چیزی است که گویا رسانه‌هایی که تا به حال به این سریال پرداخته‌اند آن نظریات را ندیده‌اند. یا بهایی نداده‌اند.

جامعه - احیا: این شاید به این دلیل باشد که آن رسانه‌ها هر کدام وابسته به یک مرکزی هستند که می‌خواهند گفتمان خود را غنی‌تر کنند و در واقع مردم و نظر کف جامعه برایشان بسیار مهم نیست. رسانه‌های مخالف فیلم و موافق فیلم ٬ هیچ کدام از دید یک سویه‌ای که داشته‌اند مستثنا نمی‌شوند. اما احیا آن لاین با همه نقدهای تند و طرفداری‌هایی که از سریال پرده نشین دارد در گزارش پیش رو سعی کرده است نظر کف جامعه را ارائه دهد.

کسانی که یا در صفحه اجتماعی پرده نشین نظر داده بودند و عضو شده بودند با احیا آن لاین حرف زده‌اند و یا کسانی بوده‌اند که در مراسم‌های تقدیر از عوامل سریال از مجموعه سرچشمه گرفته تا ساختمان روزنامه همشهری شرکت کرده بودند. البته عده‌ای هم به صورت پراکنده در این گزارش شرکت داشته‌اند که در هیچ یک از منابع فوق حضور نداشتند. جدای از هر تحلیلی خواندن نظریات واقعی مردم ٬ برای عوامل فیلم و همینطور اهالی رسانه اهمیت فوق العاده‌ای دارد.

در میان سریال‌های خارجی و سریال‌های خارجی ایرانیزه شده٬ پرده نشین ایرانی ایرانی بود!

پرده نشین٬ اجابت بیش از سی و پنج سال صبوری و چشم انتظاری بود. صبوی و چشم انتظاری چند قشر از جامعه٬ یکی قشر مذهبی که می‌خواست خودش را همانطور که هست ببیند و بازخوردها را فهم کند و بداند چه جایی دارد در میان بیش از هفتاد میلیون جمعیت ایران و قشر دیگری نیز می‌خواست ببیند چقدر تلویزیون می‌تواند از کف جامعه سوژه بچیند و پروار کند و داستان بسازد و فیلم و سریال عرضه کند. اینکه صداوسیما از متن جامعه نمی‌هراسد خود پیغامی بود که می‌شد از این سریال فهمید. مرضیه عظیمی٬ یکی از مخاطبان سریال وقتی می‌خواهد نظرش را بازگو کند٬ می‌گوید:«می‌دانید چند وقت بود که شب‌ها پای تلویزیون خودمان ننشسته بودیم؟» او با اشاره به شبکه‌های ماهواره‌ای ادامه می‌دهد:«من فکر نمی‌کردم فرزندانم پای این سریال بنشینند. دختر خاله‌ام خبرش را داد که شبکه یک چنین فیلمی پخش می‌کند. از قسمت سوم نشستم و دیدم. چند قسمت بعد دخترم که دانشجوی زیست است در دانشگاه آزاد٬ می‌گفت یادش بیاندازم که سریال را از دست ندهد. پسرم هم همینطور» او علت توجه خانواده و اطرافیانش به این سریال را چنین شرح می‌دهد: « طبیعی است٬ واقعیت را بیان می‌کرد. من کاری ندارم که چه قضاوتی خود سریال درباره اتفاقات داشت٬ به قول دخترم همین که در تلویزیون می‌شود دید که چنین سریال‌هایی بی هیچ بهانه‌ای پخش می‌شود مایه امیدواری است.» عظیمی تا کارشناسی رشته برق خوانده است و نتوانسته به خاطر مهاجرت ده ساله‌یشان به مالزی ادامه تحصیل دهد. او حالا ۵۷ سال سن دارد. مرجان فخری یکی دیگر از مخاطبان سریال پرده نشین است که میگوید این سریال بی‌نظیر است. علت این ابراز علاقه به سریال را اینگونه شرح می‌دهد: « میشود در این سریال اختلاف فکری نسل‌ها را دید. می‌شد حتی اشتباهات حاج آقا شهیدی را هم دید که نتوانسته با فرزندش ارتباط تمام و کمال برقرار کند. در ضمن هر تصویر از سریال مثل یک نقاشی بوید که وقتی می‌دیدیم لذت می‌بردیم. ما خیلی وقت است در میان هجمه عجیب و غریب سریال‌های خارجی و یا سریال‌های خارجی که ایرانیزه شده‌اند زندگی پدران و مادرانمان که ایرانی واقعی بود را در تلویزیون ندیده بودیم.» فخری ۳۲ سال دارد و خانه‌داری می‌کند. از حرف‌های فخری می‌شود فهمید که چقدر سریال پرده نشین بر زندگی بومی ما ایرانی‌ها تاکید داشته است و چقد خود مردم علاقه‌مند هستند از زندگی خودشان برای خودشان داستان نقل کنند.

بازیگران محبوب

اما استقبال مخاطبین از سریال پرده نشین تنها و تنها به ماجراهایی که طرح و روایت می‌کند نیست. بلکه این سریال از یک گروه تولیدی قوی برخوردار بود. از ویشکا آسایش تا فرهاد آئیش و آتیلا پسیانی هنرمندانی هستند که در نظر مخاطبین محبوب هستند و جذابیت دارند. چرا که به قول محمد علی آزما که در صفحه اجتماعی پرده نشین نوشته است:« بالاخره چشممان به آشتی هنرمندان درست و حسابی با تلویزیون روشن شد» او در ادامه یکی از علل موفقیت سریال حضور بازیگران مطرح می داند و مینویسد:«همین که بازیگران خوبی در این سریال بازی کردهاند نشان می دهد داستاناش هم جذاب می تواند باشد.» در همین راستا حسین نیکجو یکی از مخاطبین سریال پرده نشین که در مراسم قدردانی از عوامل سریال در مجموعه سرچشمه حاضر شده بود گفت:«این سریال٬ در واقع عوامل این سریال ذهنمان را برد به حال و هوای سریال زیر تیغ. آن سریال هم از گردهم آیی عوامل بسیار خوبی ساخته شده بود که مورد توجه قرار گرفت. هر چند نمیشود این سریال را در محتوا و مضمون و حتی نحوه ساخت با سریال زیر تیغ مقایسه کرد٬ اما فی الواقع در هر دو سریال دو گروه قوی که دل به کار میدادند و صرفا یک سریال سفارشی نساخته اند به چشم می خورد که این مایه مسرت است.» این یک واقعیت است که نیکجو بدان اشاره میکند؛ کارهای سفارشی که در تلویزیون خصوصا در بخش سریال انجام میشود چنان سایه سفارشی بودن کار سنگینی می کند که مخاطب نمیتواند با آن ارتباط برقرار کند. از حرفهایی که شعیبی در طول چند روز بعد از اتمام مجموعه زده است میشود فهمید که چقدر به کار دل داده و از جان بدان نیرو بخشیده است. این مسئله در کارهای هنری یک اصل است که اگر خالق اثر خود از اثری که خلق کرده احساس رضایت نکند٬ مخاطب هم به هیچ وجه نمیتواند از کار راضی باشد. یک نگاه کلی به سریالهای یک دهه پیش که حالا هم در ذهن مردم باقی مانده این مهم را بیش از پیش یادآور میشود.

سریالی با دغدغه‌های تمام ایرانیان

سمانه کوهستانی در صفحه اجتماعی پرده نشین نظرات متعددی گذاشته و از این سریال ابراز رضایت کرده است. او اهل زابل است و وقتی با خبرنگار احیا آن لاین صحبت میکند میگوید:« سریال پرده نشین نشان داد که سازندههای آن قشر جوان را میشناسند. می دانند دغدغههای جوانان چیست و درباره آن دغدغههای کار میکنند.» او در ادامه توضیح می دهد:«برخی از سریالهای تلویزیون مخصوص تهران است. دغدغههای تهرانیها را نشان میدهد. وقتی هم آن سریال در تهران مورد استقبال تهرانیها قرار میگیرد مسئولین فکر میکنند واقعا کاری انجام داده اند برای تمام ایران. اما واقعا پرده نشین اینطور نبود. یک دغدغه سراسری را به بحث و چالش کشیده بود. هر چند من معتقد نیستم که واقعا کسانی که فرزندانشان به این نحو از نظر اقتصادی کار میکنند خودشان مبرا باشند.» درباره این که سریال پرده نشین مخصوص منطقه جغرافیایی خاصی از ایران نبود عباس شاکر از مخاطبین مشهدی سریال میگوید:« این سریال خیلی خوب بود. مخصوصا این که از روی مشکلات اجتماعی که فقط برای تهرانیها معنی داشت ساخته نشده بود. هر چند من فکر میکنم یک نقد بزرگ به این سریال این است٬ وقتی به تیتراژشش نگاه میکنیم٬ اسامی را میبینیم که خودشان آقا و آقازاده هستند و با این مسئله نمیشود به راحتی کنار آمد و باور کرد که سازندگان سریال وقتی به فکر افتاده اند چنین پروژهای بسازند از سوی آن افرد تغذیه نشدهاند. کسانی که دیگر در مشهد ساکن هستند و بسیاری از مردم آنها را اقا و آقازاده میشناسند.» با همه نقدهایی که این مرد چهل ساله مطرح میکند معتقد است که پرده نشین سریال خوبی بود و مخاطب را جلب کرد و حتی در ادامه تصریح میکند:«راستش من خودم حالا فکر میکنم درباره اقاها و آقازادهها شایعهها خیلی از واقعیات پر رنگترند. شاید آنها هم ناخواسته افتادهاند در کارهای اقتصادی غلط».

دقت ناکافی در سناریو با جذابیت موضوع دیده نشد

مهری صادقی درباره سریال پرده نشین میگوید:«ما که نفهمیدیم ارش و حمدی آخر کار چی شدند؟ با چی تصادف کردند که جلو و عقب ماشین صدمه دید!» او در ادامه بیان نقدهای دیگر به داستان سریال میافزاید:« هر چند بعضی وقتها داستان از دستشان در رفته بود ولی سریال خوبی بود و میشود از این ریزه کاریها چشم پوشید. مگر در عرض سال چندتا سریال خوب از تلویزیون پخش میشود که توقع داشته باشم همه چیز خوب پیش برود. همین که به شعور مخاطب احترام گذاشتند در این سریال کافی است.» هوشنگ آذر یکی دیگر از مخاطبان اهوازی سریال درباره سریال پرده نشین برای احیا آن لاین مینویسد:« پرده نشین یک یادگار ماندگار دیگر بود. بعد از زیر تیغ و مختار نامه و سریالهای محدود دیگر پرده نشین هم ماندگار شد تا نشان بدهد میشود خوب بود و وسط نابودی اخلاق دینی از خوبی و احترام و روحانیت و اخلاق دینی حرف زد و حتی جای خالی اینگونه افراد را در جامعه نشان داد و ترغیب کرد که مردم به سمت خوب بودن حرکت کنند و جای خالی این افراد را پر کنند» پرده نشین در واقع زندگی با اصول و قواعدی را نشان داد و مخاطب جذب کرد که شاید یکی از خلا های جامعه ما همان افراد باشند. پرده نشین نشان داد چقدر به حاج اقا شهیدیها و دیگر طلبهها نیاز دارد کشورمان تا بار دیگر بذرهای امید دینی را جامعه آب دهند و تنه های سالخورده زندگیهای اخلاقی را از خشک شدن نجات دهند.