گزارشی از محتوای برنامه های گفت و گو محور تلویزیون
از بنیامین بهادری و محمود کریمی تا پیشنهادستاره هایی برای گسترش دایره واژگانی حاکمیت
4 دی 1393 ساعت 12:41
فرهنگ-احیا: چنین ستارهها چون از حاشیه رسانههای زرد در امان هستند نه حاشیه ای درباره تصادف همسرشان ایجاد می شود و نه این که مجبور میشوند هفت تیر با خود حمل کنند.
فرهنگ-احیا: چند شب پیش، تلویزیون جمهوری اسلامی شب یلدا را که اتفاقا با شهادت پیامبر اکرم هم زمان بود به نحو متفاوتی به خانه های مردم رفت.
در یکی از برنامه های پربیننده شب یلدای امسال علی ضیا با برنامه ای تحت عنوان «بعضیا» جلو دوربین رفت و با مهمان ویژه که داشت به سوژه ی چند روز اخیر رسانه ها بدل شد.
این برنامه چه از لحاظ محتوایی و چه از جنبه سرگرمی چنان اهمیت داشت که تا امروز رسانه های مکتوب یا گفته ها مهمان برنامه «بعضیا» یعنی بنیامین بهادری را بازگو می کنند یا به نحوه اجرا و محتوا نقد های تند و تیز می نویسند.
با این توصیف باید به صراحت نظرگاه مطلب کوتاه پیش رو را مشخص کنیم. نوشته پیش از یک دغدغه از صدا و سیمای جمهوری اسلامی گلایه می کند. دغدغه سلیبریتی و یا ستاره ها.
سلیبریتی ها و یا ستاره های هر کشوری به عنوان یکی از مهم ترین سرمایه های اجتماعی آن کشور محسوب می شوند و شایسته آن است که ستاره ها همواره با مردم ارتباط داشته باشند و محل توهین و افتراهای بی راه نشوند. در این باره نیز متخصصی بسیاری سخن گفته اند. برای نمونه درباره ستاره ها محمد رضا زائری در نشست برنامه خندوانه که ماه ها پیش برگزار شد گفته بود: همانطور که ستارههایی مثل شهید همت جایگزین ندارند و مجری-ستارههایی که برای رشدشان تلاش بسیاری شده، جایگزین نخواهند داشت.
زائری با آوردن نام شهید همت در لیست ستاره ها از مقام بالای سلیبریتی ها در نظام های اجتماعی و اهمیت فوق العاده آن ها حکایت کرد. این که هیچ جایگزینی نمی توان نه برای شهید همت و نه برای رامبد جوان و نیز برای بنیامین بهادری پیدا کرد نشان از این دغده دارد که جامعه امروز را نمی شود بدون ستاره تصور کرد و نمی شود حتی درباره مدیریت یک جامعه بدون دست یازیدن به قدرت ستاره ها دم از مدیریت و مهندسی فرهنگی زد.
بنابر این صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با برجسته کردن جنبه های اعتقادی و باوری بنیامین بهادری به عنوان به یک خواننده محبوب گروه سنی نوجوان و جوان بسیار کار پسندیده ای انجام داد. بی که این کار صدا و سیما را با طرح مباحثی هم چون «سیاست زدایی» تفسیر و تعبیر کرد و با نظریات جامعه شناسان خاص دوره ای از تاریخ اندیشه غرب به محاق برد می بایست تشکر کرد و خواست که این برنامه ها بیشتر و بیشتر شوند که مسلما اولین و کمترین فایده این برنامه های و تاک شوها بی شک کم کردن فاصله بین مخاطب و صدا و سیماست.
اما در این میان می شود پیشنهادی هم به دست اندر کاران و ایده پردازان و صدا و سیما داد.
برنامه ها و تاک شو های صدا و سیما چندی است از زمان آقای ضرغامی به این موضوع سلیبریتی ها پی برده و اتفاقا در مناسبت ها تنها ایده فعلا برنامه های گفت و گو محور با همین ستاره هاست.
ستاره هایی چون بنیامین بهادری و یا محمود کریمی و....
در حالی که صدا و سیما و با حجم انبوه مخاطبی که دارد می تواند نه تنها از ستاره هایی که خودشان از طرق دیگری ستاره شده اند استفاده کند، می بایست دست به ستاره سازی زده و هم چنین فکر جامعه را کمی عمیق تر مدیریت کند.
سال هاست که نمی توان یک نویسنده و رمان نویس متبحر را در صدا و سیما دید. با این که می شود از همین طریق هم دایره واژگانی گفتمان حاکمیت را گسترش داد و همین طور توده را به سمت نوشته ها جدی کشاند.
نمی شود در صدا و سیما و برنامه های تاک شو به معنای واقعی کلمه نشان از فردی یافت که جز سرگرمی اندکی هم اندیشه تولید می کند.
بنیامین بهادری و یا محمود کریمی با همه صحبت های مذهبی ای که در صدا و سیما و به مغز مخاطب مخابره می کنند، باید پذیرفت که هیچ گاه جای امیر خانی و مثلا امیر حسین یزدان بد و یا سینا دادخواه و دیگران را پر کنند.
نویسنده های ما مسلما حرف های جالب تر و حتیسرگرم کننده تری در سینه هایشان دارند که هم اندیشه وافری نیز در خود حمل می کنند.
و پر واضح است؛ ستاره هایی که با خود اندیشه ای دارند، اندیشه عمیق خصوصا، خطر کمتری برای جامعه دارند و امنیت اخلاقی جامعه را بیشتر قدر می دانندو دست به کارهای خارق عادات نمی زنند. چرا که ستاره شدن در زندگی آن ها چنان که برای دیگران مطرح است، برای آن ها مطرح نیست.
همین طور این ستاره ها چون از حاشیه رسانه های زرد در امان هستند نه حاشیه ای درباره تصادف همسرشان ایجاد می شود و نه این که چنان ادم مهمی شوند که مجبور باشند هفت تیر با خود حمل کنند.
این کار را می توان از رسانه های ترکیه آموخت. البته شبکه های تلویزیونی ای که معمولا با اهداف اخلاق واقعی در ترکیه به وجود آمده اند. نه شبکه هایی که مدیران اسرائیلی دارند. در شبکه های رسمی ترکیه معمولا در برنامه های تاک شو می شود اورهان پاموک را دید. اورهان پاموک یکی نویسنده های مطرح ترک است که جایزه نوبل را هم دریافت کرده است.
کد مطلب: 1967
آدرس مطلب: https://heyatdoc.ir/vdce.p8zbjh8of9bij.html