اسناد هیئت - قرار نیست کسی اینجا وضو بگیرد؟

جامعه:تا مدت‌ها نبود، کمبود و وضعیت نامناسب نمازخانه‌ها و مساجد بین راهی از مشکلات عدیده کشور بود، خوشبختانه اکنون تا حدود زیادی این مشکل مرتفع و وضعیت نمازخانه بهتر شده اما گویی مسئولان فراموش کرده‌اند مقدمه نماز وضو گرفتن است!

جامعه: فصل پائیز است اما هوا در مناطق کوهستانی تفاوتی با زمستان ندارد. شاید در سال‌های قبل مسافرت در زمستان کار سختی بود اما اکنون با توسعه و بهبود وسایل حمل و نقل برون شهری به ویژه اتوبوس‌ها، مشکل تاحد زیادی (البته نسبت به قبل) مرتفع شده است.

درون اتوبوس کاملاً گرم است، به حدی که سرمای بیرون شیشه یادت می‌رود. تا اینکه نزدیک صبح راننده، اتوبوس را نگه می‌دارد و اعلام می کند که وقت نماز است. خیلی‌ها خواب هستند، اما خیلی‌های دیگر هم سریع بیدار می‌شوند. پایت را که از اتوبوس بیرون می‌گذاری تازه به یاد می‌آوری که پائیز است و هوا در مناطق کوهستانی سرد، حتی سردتر از زمستان بسیاری از شهرهای دیگر ایران.

سریع به سوی سرویس بهداشتی می‌روی تا وضو بگیری. سرویس بهداشتی را درون کانتینرهای فلزی تعبیه کرده‌اند. آب یخ است. البته اگر به طور کلی یخ نبسته باشد. وضعیت بهداشتی تعریفی ندارد و آب ته کانتینر جمع شده. با احتیاط گام بر می‌داری تا مبادا لباست نجس شود!

تعداد سرویس‌های بهداشتی کم است از همین تعداد کم هم یکی خراب است و دیگری به حدی کثیف که شک می‌کنی بتوان از آن استفاده کرد. می‌خواهی چادرت را در آوری تا وضو بگیری اما کانتینر به حدی کوچک ساخته شده و در طراحی محل درب به حدی بی توجهی صورت گرفته است که محل وضوی تو از بیرون دیده می شود، آویزی هم برای چادر یا کیفت تعبیه نشده است، گویی کسی که اینجا را می ساخته اصلاً نمی دانسته در یک کشور اسلامی سرویس بهداشتی محلی برای گرفتن وضو هم هست.

مایع دستشویی، معمولاً خالیست. دستت را زیر آب می گیری. تا مغز استخوانت یخ می‌زند. چند نفر دیگر هم با تو پیاده شده‌اند. شرایط را که می‌بینند یکی می‌گوید خانه که رسیدم قضای نمازم را می‌خوانم، دیگری می‌گوید نمی‌توانم وضو بگیرم، در این شرایط باید تیمم کرد؟!