اسناد هیئت - مجلس تعزیه شهادت حضرت اباالفضل (ع)

فرهگ/کتاب- احیا: تعزیه یا شبیه خوانی، هنری است آیینی و راسنه‌ای است بومی در خدمت فرهنگ و مذهب ما که علی‌رغم تلاش‌های صورت گرفته، هنوز جوانب مختلف آن به صورت جدی برسی نشده است.

زبان تعزیه شعر است و شعر زبان فرهنگی ماست. ایرانیان ـ چه کوچک و چه بزرگ ـ با زبان شعر مانوس‌اند. کودکان اشعار و ترانه‌های فراوانی را در ذهن دارند که از زبان مادران خویش و اطرافیان، شنیده و آموخته اند. مردان و زنان کهن سال نی غزل ها و ابیاتی را در حافظه دارند که آن‌ها را هم در جمع‌ دیگران می‌خوانند و لذت می‌برند و هم در خلوت خویش زمزمه می‌کنند.

مبدعان و افرینندگان تعزیه نیز از آغاز، چنین زبانی را به خدمت هنر خوش و پیام‌های متعالی مذهبی درآورده‌اند. گسترش شبیه خوانی در عصر قاجار و توجه حکومت به این هنر مردمی سبب شد پکه در گوشه و کنار ایران شاعران بسیاری به سرودن مدایح و مراثی اهل بیت(ع) و اشعار مجالس تعزیه روی بیاورند. سروده‌های این اشخاص، گاه در روستا و شهری کوچک ماندگار می‌شد و گاه سینه به سینه و دفتر به دفتر از روستایی به روستای دیگر و از شهری به شهر دیگر گسترش می‌یافت. ایم مساله موجب گردید تا زمینه‌های مختلفی از تعزیه در جای جای ایران پدید آید. متاسفانه تا کنون هیچ پژوهش جامعی برای شناخت و دسته بندی این زمینه‌ها صورت نگرفته است.

از این رو انتشارات خیمه برای دسته‌بندی و پژوهش در اثار باقی مانده دست به انتشار مجموعه «این رستخیز عام» در ۵ جلد زده است.
این مجموعه به کوشش مسلم نادعلی‌زاده فراهم آمده و زحمت اصلاح و باز‌آفرینی اثر را هم غلام‌علی نادعلی‌زاده (نادی دامغانی) بر عهده گرفته است.

مجلس تعزیه «شهادت حضرت ابوالفضل العباس»(ع) دومین مجلس از مجموعه «این رستخیز عام» و یکی از مشهورترین مجلس تعزیه است. این مجلس از زمان‌های دور، در یکی از روز‌های هفتم یا نهم محرم اجرا می‌شود.

این مجلس در 70 صفحه فراهم شده که می‌تواند با پرداخت 4000تومان این اثر را از کتاب‌فروشی ها یا لینک زیر تهیه کنید.
http://www.nashrekheime.ir/product/۱۲/%D۸%A۷%DB%۸C%D۹%۸۶-%D۸%B۱%D۸%B۳%D۸%AA%D۸%AE%DB%۸C%D۸%B۲-%D۸%B۹%D۸%A۷%D۹%۸۵-%D۸%AC%D۹%۸۴%D۸%AF-۲-%D۹%۸۵%D۸%AC%D۹%۸۴%D۸%B۳-%D۸%B۴%D۹%۸۷%D۸%A۷%D۸%AF%D۸%AA-%D۸%AD%D۸%B۶%D۸%B۱%D۸%AA-%D۸%A۷%D۸%A۸%D۸%A۷%D۹%۸۴%D۹%۸۱%D۸%B۶%D۹%۸۴