حجت‌الاسلام نیک‌بین:

درهای دانشگاه هنوز بر روی مفسران قرآن بسته است/ نگاه درآمدزایی؛ عامل مهجوریت

تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۰۹

قرآن: مدرس حوزه و دانشگاه با بیان اینکه درهای دانشگاه هنوز بر روی مفسران قرآن باز نشده است، افزود: متأسفانه در عمر طلبگی‌ام کمتر دیده‌ام در دانشگاه‌های این شهر و یا حتی مرکز استان شخصیت‌های برجسته‌ای همانند آیت‌الله جوادی‌آملی و سایر مفسران کرسی تدریس قرآن داشته باشند.

قرآن: حجت‌الاسلام جواد نیک‌بین، مدرس حوزه و دانشگاه افزود: قرآن در واقع همانند نقشه قالی است به طوری که قالی‌باف هنگام بافتن قالی نقشه را جلوی چشمش نصب می‌کند و یک نگاه به نقشه و دیگری به دست‌هایش است، تا تاروپود را به هم گره بزند به گونه‌ای که حتی یک لحظه خود را بی‌نیاز از نقشه نمی‌داند لذا قرآن برای ما باید این گونه و نقشه راه باشد.

قرآن؛ نقشه تاروپود زندگی

وی با اعلام اینکه با نام نهادن یک هفته برای قرآن هیچ‌گاه نمی‌توان حق این کتاب را ادا کرد، گفت: ما اگر بخواهیم تار و پود زندگی خود را به خصوص در انتخاب رشته دانشگاه، تحصیلات، زندگی زناشویی، انتخاب همسر، تربیت فرزند و ... به قرآن پیوند بزنیم، باید با نقشه قرآن پیش برویم.

حجت‌الاسلام نیک‌بین با اعلام اینکه استفاده از نقشه قرآن در زندگی و به ویژه دانشگاه هم صدق می‌کند، ادامه داد: متأسفانه همواره در تاروپود زندگی، نگاه عجله‌ای و سرسری به قرآن داشته‌ایم، به همین جهت نامگذاری یک هفته به نام قرآن فقط یک نماد است که اگر به آن اکتفا کنیم از این امر، تنها یک پوسته باقی می‌ماند.

وی با بیان اینکه باید قرآن را در امور دانشگاه‌ها جاری و ساری کنیم به طوری که رفتار، سخن گفتن و نگاه دانشجو و اساتید به مسائل مختلف، قرآنی شود، افزود: مشکل ما این است که فکر می‌کنیم با نام نهادن هفته‌ای به نام حوزه و دانشگاه و یا قرآن اوضاع دانشگاه، مراکز آموزش عالی و حوزه بهبود می‌یابد.

جفا به قرآن با نامگذاری تنها یک هفته به نام این کتاب الهی

مدیر حوزه علمیه حاج شیخ کاشمر با تأکید بر اینکه با نامگذاری تنها یک هفته به نام قرآن به این کتاب الهی جفا می‌شود، گفت: ما تاکنون نتوانسته‌ایم قرآن را به فکر دانشجویان ببریم و با نامگذاری این هفته هم به راحتی از کنار آن می‌گذریم.

وی با بیان اینکه ما نباید قرآن را بر سر بگیریم بلکه باید آن را در سر بگیریم و ذهن دانشجو را قرآنی کنیم، عنوان کرد: اگر این اتفاق بیفتد، کار بزرگی انجام شده است.

دبیر جبهه پایداری در کاشمر با اشاره به اینکه وقتی قرآن را به عنوان نماد و تابلو در دانشگاه جانمایی کنیم، تأثیر آن‌چنانی ندارد و این توجه بیشتر به پوسته است تا محتوا، بیان کرد: به عنوان مثال اگر قرار است برگ درخت شاداب بماند با آب ریختن به روی آن تنها این برگ می‌پوسد بلکه برای آبیاری یک درخت باید به ریشه آب رساند.

قرآن، آب حیات بدن دانشگاه است

وی گفت: قرآن نیز آب حیات بدن دانشگاه است، اگر ظاهر دانشگاه را با قرآن زیبا کنیم و با نام نهادن یک هفته فقط در همان ایام به آن قرآن توجه ویژه کنیم، نه تنها به آن خدمتی نشده بلکه به آن جفا کرده‌ایم و این مثل آب ریختن ما به برگ درخت است تا ریشه آن.

حجت‌الاسلام نیک‌بین با اعلام اینکه اگر می‌خواهیم به قرآن خدمت کنیم باید نسبت به رسوخ قرآن در ریشه، رگ و فکر انسان‌ها راه پیدا کنیم، آن موقع دانشگاه ما قرآنی می‌شود؛ افزود: نام نهادن یک هفته به نام قرآن قطعآ مهجوریت آن را جبران نمی‌کند بلکه بر این امر می‌افزاید.

وی در ادامه با بیان اینکه برای انس بیشتر دانشگاه و دانشجویان با قرآن باید طرحی نو داشته و قرآن را به گونه دیگری عرضه کنیم، پیشنهاد داد: اگر مباحث قرآنی با علم و هنر روز بیان شود، از طریق فیلمنامه و قرآن با متن دروس دانشگاهی تطبیق یابد، اساتید دانشگاه قرآنی زندگی کرده و به آن عمل کنند، قرآن خود قرآن می‌شود و عامل جدایی حق از باطل به حساب می‌آید.

مأنوس‌نبودن برخی اساتید با قرآن

این مدرس حوزه و دانشگاه با بیان اینکه گاه بعضا اساتید دانشگاه با قرآن مأنوس نیستند و در شیوه زندگی، تدریس و رفتار آن‌ها انس با قرآن دیده نمی‌شود، یادآور شد: این عامل خود در فاصله گرفتن دانشگاه و دانشجویان از قرآن مؤثر است.

وی با اشاره به اینکه گرچه در سال‌های اخیر گام‌هایی برای کم‌شدن فضای دانشگاه با قرآن برداشته شده اما این گام ها به قدری کوچک و مورچه‌ای بوده که اکنون مشاهده می‌شود فاصله قرآن با دانشگاه بسیار زیاد است، افزود: برای پرکردن این خلأ باید قرآن در متن قرار گیرد، در کلاس‌های درسی قرائت شود، همچنین نسبت به تدریس دروس مرتبط توجه کنیم و رشته تخصصی قرآن‌شناسی و تفسیر راه‌اندازی شود.

حجت‌الاسلام نیک‌بین با بیان اینکه یکی دیگر از بسته‌‌هایی که می‌تواند دانشگاه را با قرآن مأنوس کند، باز کردن درهای دانشگاه بر روی مفسران قرآن و انس دانشگاه با آن‌ها است، ابراز کرد: متأسفانه دانشگاه‌های ما دغدغه قرآنی ندارند و آن‌ها بیشتر به فکر این هستند که کدام رشته پول و جایگاه خوبی دارد لذا تا این نگاه مادی وجود داشته باشد، قرآن در دانشگاه‌های ما مهجور خواهند ماند.

این مدرس حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه درهای دانشگاه هنوز بر روی مفسران قرآن باز نشده است، افزود: متأسفانه در عمر طلبگی‌ام کمتر دیده‌ام در دانشگاه‌های این شهر و یا حتی مرکز استان شخصیت‌های برجسته‌ای همانند آیت‌الله جوادی‌آملی و سایر مفسران، کرسی تدریس قرآن داشته باشند.