شصت و نهمين سوره قرآن، سوره "الحاقه" است.
حاقه به معناي آنچه سزاوار و مسلم و حق است، مي باشد.
«حاقه» يكى از نام هاى قيامت است. قاطع و كوبنده و حتمى و بى كمترين ترديد، و اساسا خود قيامت، حق است و بدون معاد، زندگى و آفرينش و حيات، پوچ و لغو خواهد بود.
اين كلمه، در سه آيه اول سوره تكرار شده و سپس به توصيف قيامت، و امت هاى گذشته و باز هم قيامت و وحى نبوى پرداخته است.
در روايات آمده كه اين سوره درباره اميرالمومنين عليه السلام نازل شده. او هم حقى بود كه تكذيب كنندگان و مخالفينى داشت.
این سوره آهنگين و پرطنين با ۵۲ آيه در سالهاى ۳ يا ۴ بعثت در مكه نازل شده است.