جهان-احیا: احیا آنلاین این مطلب را فارغ از ارزش خبریاش، برای آشنایی بیشتر با فضای مسلمانان غرب منتشر میکند. چرا که هم فراخوان روزنامه «سان» و هم نوشته روزنامه «گاردین» یک مخاطب مهم بیشتر ندارد. آنهم مسلمانان بریتانیا و مغرب زمین است. نوشته هشتم اکتبر روزنامهی گاردین را بخوانید:
تو، مسلمانی! آیا اسلام تو به اندازهی کافی انگلیسی هست؟ آیا علیه افراطگرایی شوریدهای؟ اگر نه، خودت هم جزو معضل هستی!
تصور کنید خانوادهای انگلیسی مسلمان و اعتدالگرای شما با روزنامههای صبح امروز دور میز صبحانه نشستهاند. روی صفحهی اول روزنامهی «سان» عکس خانمی با حجاب پرچم انگلستان که کنار آن با خط درشت نوشته شده «اتحاد علیه داعش» را میبینند. در گوشهی سمت راست تصویر هم، فراخوان کمپین بر علیه افراطگرایی اسلامی را میخوانند.

تصویر رو جلد روزنامه «سان»
بله! تو مسلمانی هستی در بریتانیا. و در حالیکه قهوات را میچشی، چشمانت مطلب را میخواند. کسی که فکر میکند فعالیتهای یک گروه جنگ طلب در هزاران مایل آنطرفتر ربطی به او ندارد. آیا همین الان علیه افراط گرایی برنمیخیزی؟ آیا اسلام تو به قدر کافی انگلیسی است؟ اگرنه، پس تو بخشی از مشکل محسوب میشوی.
اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود. داخل مجله پرچمی را میبینید که با عبارت «اتحاد علیه داعش» جدا شده است؛ لطفا این (پرچم) را به پنجرهتان یا جایی که کاملا قابل رویت باشد، بزنید تا موضع خود را مشخص کنید. و حالا نوبت به صبحانه میرسد.
پیامد های این شیرینکاری البته که روشن است. هرچند که سردبیر این مجله عبارت جذاب «بریتانیایی با هر عقیده» را در متنش چپانده، ولی این فقط میتواند پوششی ظاهری و مضحک باشد، چرا که عکس فریاد میزند: «مسلمانان».
چیزی که «سان» میخواهد بگوید این است؛ مسلمانان باید اعتبار بریتانیایی بودن خودشان را به وسیلهی وفاداری و وظیفهشناسیشان ثابت کنند و گرنه انگلیسی بودن به آنها اعطا نمیشود و آنها انگلیسی فرض نمیشوند تا زمانیکه مثلا بر علیه داعش موضع خود را اعلام نکنند. به این نحور شمای مسلمان در درجهی اول یک مسلمان مشکوک بهشمار میروید و در درجه ی دوم یک شهروند بریتانیا. البته ممکن است این کمپین منادی چنین شعاری باشد که «آرامشت را حفظ کن و ادامه بده». اما به هر حال معنای تلویحی آن کاملا واضح است: ما، یعنی شهروندان بریتانیا بر علیه داعش متحدیم، آیا مسلمانان بریتانیا نیز بر علیه داعش متحدند؟!
خوشبینانهترین توضیح این است: این کمپین نیت خوبی دارد اما بد اجرا شده است. اما از خودتان بپرسید. این کمپین دقیقا برای چه کسی است؟ آیا «سان» واقعا فکر میکند که مسلمانان میخواهند با تقلا کردن ثابت کنند که حامی یا پناه دهندهی داعش نیستند؟ یا به طور مدوام و همیشگی تمام اقدامات افراطگرایان اسلامی را در هر کجای دنیا تقبیح و محکوم میکنند؟! به احتمال بسیار این یک راهی است برای نفوذ به دیدگاه آشکار مردم، البته که یک دیدگاه رو به افزایش؛ که مسلمانان دشمنان داخلی هستند چرا که به نحوی از افکار داعش برخوردارند.
در هر صورت در چند ماه گذشته مردم با فراخوان های محکومیت مسلمانان افراطگرا کر شده بودند. حتی اگر هر انگلیسی مسلمان برچسبی با عنوان ایستادگی علیه افراطگرایی به سپر ماشینش بچسباند کفایت نمیکند. زیرا افراطگرایی اسلامی اصلا موضوع متفاوت و دیگریست. اما این روش اعلام مخالفت با افراط گرایی اسلامی در حقیقت یک راه سیاسی درست است برای بهوجود آوردن یک سوءظن: که همهی مسلمانان اساسا جانبدار تروریست هستند. بنابر این به نظر نمیرسد این فراخوان یک تقاضای واقعی باشد؟!
البته هیچ کسی مخالف این نیست که مسلمانان مرز خود را با مسلمانان افراطگرا مشخص کنند. اما چگونه و چطور؟!
در پایان باید گفت این کمپین ریاکارانه و بی معنی است. و هم چنین به طور خطرناکی نتیجهی عکس دارد. این کمپین نمود و فصل دیگری از جریانسازی تعصب رو نشان میدهد. این کمپین حس تحت نظر بودن مسلمانان را افزایش میدهد. در حالی که از آنها صداقتی مشکوک را می خواهد. این پیام ها دیگر آگاهانه نیستند اما به روشنی در پی یک هویت فرهنگی عاریه اند. جدا از مسلمانان گالوانیزه شده بدون هیچگونه تهدید، این (کمپین) خطر ظهور حالت دفاعی از هویت را افزایش میدهد.
اگر «سان» واقعا میخواهد به یک اتحاد بریتانیایی دست یابد این بدترین روش رسیدن به آن است.