مسعود سیاح گرجی، قاری بینالمللی قرآن با انتقاد از تبعیض بین قراء ایرانی و مصری اظهار کرد: وقتی بخواهیم قاری مصری به ایران دعوت کنیم در برخی اوقات قاری درجه ۵ را که به اندازه شاگردان قراء ایرانی هم تلاوت نمیکنند و آن تلاوتی را هم که باید از آن نمیشنویم را میفرستند و کلی هزینه صرف آن میکنند در صورتی که میگویند پول دادن برای قرائت کار پسندیدهای نیست ولی وقتی که قاری ایرانی بخواهد از طرف سازمان فرهنگ و ارتباطات به کشورهای دیگری دعوت شود، یک دهم یا یک پانزدهم قراء مصری به آن پول میدهند.
وی با طرح سؤالی از مسئولان گفت: ما چه نیازی به این قراء داریم؟ جالب است که گاهی پیش آمده قاری مصری دعوت کردهایم و خود ما نیز با وی قرائت کردیم و بعد از پایان جلسه مردم آمدهاند پیش ما و پرسیدند: قرائت شما کجا وقرائت آن آقا کجا! دلیل دعوت این قاری چه بوده؟ اگر قاری خوب بخواند و زیبا تلاوت کند ایرادی ندارد، مانند استاد «محمود شحات انور» ولی قراء جدیدی که میفرستند اصلا خوب نیستند و شما از صد درصد قاریان ایرانی بپرسید همه شاکی هستند. من نمیدانم با چه رویکرد و مجوزی این قراء دعوت میشوند، از چه کسی مجوز دارند که بیتالمال را این گونه حیف و میل میشود؟
نفر نخست مسابقات مالزی افزود: پول را صرف قرات مصری میشود ولی از طرفی آمار اعزام قراء ایرانی به کشورهای خارجی بسیار پائین است. من از سال ۸۰ که نفر اول شدم فقط یک مرتبه از طرف سازمان فرهنگ و ارتباطات به کشور کویت رفتم. اصلا رسیدگی به این مسئله وجود ندارد، و اگر اعتراض کنیم میگویند شما نباید برای قرآن پول دریافت کنید. خوب اگر پول گرفتن بد است پس چرا به قراء مصری پول میدهند؟ و یا اگر ما را دعوت شخصی میکنند چه بسا که مانند آن قاری مصری و یا حتی بیشتر از آن به ما احترام میگذارند.
وی با انتقاد از رویکرد غریبهپرستی در بین برخی افراد بیان کرد: برخی به جای اینکه به کیفیت قرائت نگاه کنند، به عبا یا کلاه قرمز و شکل و شمایل قاری نگاه میکنند در صورتی که مهم نوع قرائت است. خود بنده من ۱۰۰ مرتبه در کشور ترکیه تلاوت کردم و متوجه شدم قرائت ایرانیها آنجا خریدار بیشتری دارد؛ زیرا نوع قرائت و کیفیت برای آنها مهم است نه شکل و شمایل قاری. باید پرسید چه اتفاقاتی دارد میافتد.
سیاح گرجی با اشاره به دعوت ۷۰ قاری مصری در ماه مبارک رمضان تصریح کرد: این افراد را دعوت میکنند در حالی که نمیتوانند مانند شاگردان ما نیز تلاوت کنند. میتوان همین پول را صرف قاریان ایرانی کنیم و نتیجه آن را ببینیم. ما باید کاری کنیم که قاریان ما معطل نمانند. اگر فردی قاری قرآن شد در واقع عنصر فرهنگی در اختیار نظام شده و نظام باید او را تأمین کند و در اختیار خودش بگیرد تا فقط تلاوت و یا تدریس کند. هنگامی که قاری تأمین نباشد دنبال مشاغل دیگری میرود و باعث میشود کم کم از تمرین و تلاوت فاصله بگیرد.
وی با بیان اینکه ما قاریان حرفهای کمی داریم اظهار کرد: فقط همینها مطرح هستند و قاریانی که درگیر کار هستند کمتر فرصت تمرین دارند. مسئولان باید بر روی این جامعه قرآنی نظارت بیشتری داشته باشند. یک قاری قران درجامعه در حال فعالیت است وقتی نخبه قرآنی در تلاوت اول شده و از او خوب خواندن را میخواهند باید برای او تسهیلات را در نظر بگیرند یا نه؟ من نمیگویم حقوق زیاد ولی حداقل باید به گونهای باشد که او سراغ کار دیگری نرود. این کار باید دولتی شود تا مشگل قاری حل شود فشاری به مردم نیاورد که حتما باید آن قدر پول به من بدهند تا من تلاوت کنم از طرفی مردم هم باید متوجه باشند.
اهتمام به قرآنی شدن
قاری بینالمللی قرآن با بیان اینکه علاوه بر ظاهر قرآن باید به عمل قرآنی نیز اهمیت بدهیم، عنوان کرد: کسی مثل استاد عبدالواسط که نخبه جهان قرآن است باید دید که ایشان رفتار و ارتباطش با دیگران چطور است؟ تقوای او چگونه است؟ پسر ایشان میگوید پدرم قبل از تلاوت دو رکعت نماز میخواند و به ایتام خیلی رسیدگی میکرد. خداوند هم، همینها را از ما میخواهند نه تلاوت. من میگویم آن دو فرشته عذاب از ما نمیپرسند که چرا «سگاه» خواندی و «نهاوند» نخواندی و یا چرا تجوید را رعایت نکردی بلکه میگویند: مَن ربِّک؟ مَن نبیِّک؟ امامان تو چه کسانی بودند؟ عمرت را در چه راهی صرف کردی؟
وی با اشاره به این آیه قرآن."ان الذین عاملو وعملو صالحات" گفت: قرآن باید برای ما وسیلهای باشد که ما را به آن هدف اصلی و عالی که مقصود خود قرآن که همان عمل صالح است، هدایت کند. حال خود قرآن عمل مستحب است. ما فقط دنبال خوب خواندن نباشیم بلکه دنبال خوب عمل کردن باشیم.
سیاح گرجی در پاسخ به این پرسش که آرزو و دغدغه قرآنی خود چیست؟ گفت: آرزوی ظهور را دارد و میخواهد در خواب یا بیداری بداند که امام زمان(عج) چگونه قرآن میخواند و چه قرآن خواندی را تأیید میکند. دغدغهام این است که جامعهای داشته باشیم بریء از انحرافات قرآنی و اینکه خودم بهشخصه بتوانم افراد بیشتری را به قرآن جذب کنم و البته نهتنها به ظاهر قرآن بلکه به عمل قرآن، زیرا که خیر دنیا و آخرت در عمل به قرآن است.
وی از تلاوت قرآن پدرش یاد کرد و گفت: جالبترین قرائتی بوده که در سالهای ۶۰ الی ۶۴ شنیده که روزی ۳ الی ۴ ساعت در روز تلاوت میکرده و گفت: روزی که پدرم در مالزی اول شد را هرگز فراموش نمیکنم چون غربت خواصی داشت؛ زیرا که در سال ۶۶ زمان جنگ بود که خیلی به این مسائل اهمیت نمیدادند و اول شدن پدرم بُعد سیاسی با خود به همراه داشت. در آن زمان برای خرید شیر به بقالی رفته بودم که رادیو اعلام کرد علی گرجی اول شد و حتی فامیلش را هم به اشتباه کرمی اعلام کرد ولی من چون مطمئن بودم پدر خودم است سریع خود را به خانه رساندم و فریادزنان این خبر را به مادرم دادم و این خاطره خیلی خوبی برای من بود.
سیاح گرجی ادامه داد: ۱۴ سال بعد از آن ماجرا من و پدرم با هم رفتیم که پدر به عنوان استاد و سرورم همراه من بودند که من نیز اول شدم و تنها پدر و پسری بودیم که در مسابقات مالزی اول شدیم و افتخاری بود برای جمهوری اسلامی ایران و من نمیدانم چگونه از پدر و مادرم تشکر کنم از پدرم که لقمه حلال برای ما تهیه کردند؛ زیرا که لقمه واقعا در رسیدن به این راهها اثر دارد و حال که پایان صحبتمان با پدر و مادر شد فکر میکنم که خدا راضیتر باشد.